Livreto Celebrativo | Vigília da Assunção da Virgem Maria e Solene Transito

 


IN ASSUMPTIONE BEATAE MARIAE VIRGINIS

AD VIGILIAM

INTROITUM

VULTUM TUUM DEPRECABÚNTUR OMNES DÍVITES PLEBIS: ADDUCÉNTUR REGI VÍRGINES POST EAM: PRÓXIMÆ EIUS ADDUCÉNTUR TIBI IN LÆTÍTIA ET EXSULTATIÓNЕ.

ERUCTÁVIT COR MEUM VERBUM BONUM: DICO EGO ÓPERA MEA REGI.
V. GLÓRIA PATRI, ET FÍLIO, ET SPIRÍTUI SANCTO.
R. SICUT ERAT IN PRINCÍPIO, ET NUNC, ET SEMPER, ET IN SǼCULA SÆCULÓRUM. AMEN.

VULTUM TUUM DEPRECABÚNTUR OMNES DÍVITES PLEBIS: ADDUCÉNTUR REGI VÍRGINES POST EAM: PRÓXIMÆ EIUS ADDUCÉNTUR TIBI IN LÆTÍTIA ET EXSULTATIÓNЕ.

RITUS INITIALES

Terminado o canto de entrada, o sacerdote e os fiéis, todos de pé, fazem o sinal da cruz, enquanto o sacerdote, voltado para o povo, diz:
Pres.: 
In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti.
O povo responde:
℟.: Amen.

Em seguida, o sacerdote, abrindo os braços, saúda o povo com uma das seguintes fórmulas:
Pres.: Gratia Domini nostri Iesu Christi, et caritas Dei, et communicatio Sancti Spiritus sit cum omnibus vobis.
O povo responde:
℟.Et cum spiritu tuo.

Pres.: Caríssimos irmãos, hoje queremos vigiar escutando a Palavra de Deus para seguir o exemplo de vida da jovem mulher de Nazaré, Maria Santíssima, que hoje é assunta ao Céu. Eis que a nossa oração hoje quer ser como a dos apóstolos, que foram testemunhas, neste sagrado Monte das Oliveiras, da Ascensão do Senhor Jesus, e, neste vale do Cedron, da passagem da Bem-Aventurada Virgem Maria, em corpo e alma, para a vida da nova criação, após a conclusão de seus dias terrenos.

HYMNUS

SALVE DOLCE VERGINE
SALVE DOLCE MADRE
IN TE ESULTA TUTTA LA TERRA
E GLI CORI DEGLI ANGELI

TEMPIO SANTO DEL SIGNORE
GLORIA DELLE VERGINI
TU GIARDINO DEL PARADISO
SOAVISSIMO FIORE

TU SEI TRONO ALTISSIMO
TU ALTAR PURISSIMO
IN TE ESULTA, O PIENA DI GRAZIA
TUTTA LA CREAZIONE

PARADISO MISTICO
FONTE SIGILLATA
IL SIGNORE IN TE GERMOGLIA
L'ALBERO DELLA VITA

O SOVRANA SEMPLICE
O POTENTE UMILE
APRI A NOI LE PORTE DEL CIELO
DONA A NOI LA LUCE

Ou:

SALVE MATER MISERICORDIAE,
MATER DEI, ET MATER VENIAE,
MATER SPEI ET MATER GRATIAE,
MATER PLENA SANCTAE LAETITIAE. O MARIA!

SALVE DECUS HUMANI GENERIS,
SALVE VIRGO DIGNIOR CETERIS,
QUAE VIRGINES OMNES TRANSGREDERIS,
ET ALTIUS SEDES IN SUPERIS,
O MARIA!

LITURGIA VERBI

PARS PRIMA: MARIAE VITA

LECTIO PRIMA - Lc 1, 26-38

℣.: Do Evangelho segundo Lucas
Quando Isabel estava no sexto mês, o anjo Gabriel foi enviado por Deus a uma cidade da Galiléia, chamada Nazaré, a uma virgem prometida em casamento a um homem de nome José, da casa de Davi. A virgem se chamava Maria. O anjo entrou onde ela estava e disse: “Alegra-te, cheia de graça! O Senhor está contigo”. Ela perturbou-se com estas palavras e começou a pensar qual seria o significado da saudação. O anjo, então, disse: “Não tenhas medo, Maria! Encontraste graça junto a Deus. Conceberás e darás à luz um filho, e lhe porás o nome de Jesus. Ele será grande; será chamado Filho do Altíssimo, e o Senhor Deus lhe dará o trono de Davi, seu pai. Ele reinará para sempre sobre a descendência de Jacó, e o seu reino não terá fim”. Maria, então, perguntou ao anjo: “Como acontecerá isso, se eu não conheço homem? ” O anjo respondeu: “O Espírito Santo descerá sobre ti, e o poder do Altíssimo te cobrirá com a sua sombra. Por isso, aquele que vai nascer será chamado santo, Filho de Deus. Também Isabel, tua parenta, concebeu um filho na sua velhice. Este já é o sexto mês daquela que era chamada estéril, pois para Deus nada é impossível”. Maria disse: “Eis aqui a serva do Senhor! Faça-se em mim segundo a tua palavra”. E o anjo retirou-se.
Terminado diz:
℣.Verbum Domini.
O povo aclama:
℟.Laus tibi, Christe.

RESPONSORIUM

AVE MARIA, GRATIA PLENA, DOMINUS TECUM. BENEDICTA TU IN MULIERIBUS, ET BENEDICTUS FRUCTUS VENTRIS TUI, IESUS.

SANCTA MARIA, MATER DEI, ORA PRO NOBIS PECCATORIBUS, NUNC, ET IN HORA MORTIS NOSTRAE. AMEN.

ORATIO

Terminado o responsório, de mãos unidas, o sacerdote diz:
Pres.: Oremus.
E todos oram com o sacerdote, por algum tempo, em silêncio.
Deus, qui de beátæ Maríæ Vírginis útero Verbum tuum, Angelo nuntiánte, carnem suscípere volu ís ti, prǽsta supplícibus tuis, ut, qui vere eam Dei Genetrícem crédimus, eius apud te intercessiónibus adiuvémur. Per Christum Dóminum.
Então o sacerdote, de braços abertos, profere a oração Coleta; ao terminar, o povo aclama:
℟.: Amen.

LECTIO SECUNDA - Lc 2, 1-14

℣.Do Evangelho segundo Lucas
Naqueles dias, saiu um decreto do imperador Augusto mandando fazer o recenseamento de toda a terra  o primeiro recenseamento, feito quando Quirino era governador da Síria. Todos iam registrar-se, cada um na sua cidade. Também José, que era da família e da descendência de Davi, subiu da cidade de Nazaré, na Galiléia, à cidade de Davi, chamada Belém, na Judéia, para registrar-se com Maria, sua esposa, que estava grávida. Quando estavam ali, chegou o tempo do parto. Ela deu à luz o seu filho primogênito, envolveu-o em faixas e deitou-o numa manjedoura, porque não havia lugar para eles na hospedaria. Havia naquela região pastores que passavam a noite nos campos, tomando conta do rebanho. Um anjo do Senhor lhes apareceu, e a glória do Senhor os envolveu de luz. Os pastores ficaram com muito medo. O anjo então lhes disse: “Não tenhais medo! Eu vos anuncio uma grande alegria, que será também a de todo o povo: hoje, na cidade de Davi, nasceu para vós o Salvador, que é o Cristo Senhor! E isto vos servirá de sinal: encontrareis um recém-nascido, envolto em faixas e deitado numa manjedoura”. De repente, juntou-se ao anjo uma multidão do exército celeste cantando a Deus: “Glória a Deus no mais alto dos céus, e na terra, paz aos que são do seu agrado! ”
Terminado diz:
℣.Verbum Domini.
O povo aclama:
℟.Laus tibi, Christe.

RESPONSORIUM

ALMA REDEMPTORIS MATER
QUAE PERVIA CAELI PORTA MANES
ET STELLA MARIS
SUCCURRE CADENTI
SURGERE QUI CURAT POPULO
TU QUAE GENUÌSTI
NATURA MIRANTE
TUUM SANCTUM GENITOREM
VIRGO PRIUS AC POSTERIUS
GABRIELIS AB ORE
SUMENS ILLUD AVE
PECCATORUM MISERERE

ORATIO

Terminado o responsório, de mãos unidas, o sacerdote diz:
Pres.: Oremus.
E todos oram com o sacerdote, por algum tempo, em silêncio.
Deus, qui salútis ætérnæ, beátæ Maríæ virginitáte fecúnda, humáno géneri prǽmia præsti tís ti, tríbue, quǽsumus, ut ipsam pro nobis intercédere sentiámus, per quam merúimus auctórem vitæ suscípere, Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum. Qui tecum vivit per ómnia sǽcula sæculórum.
Então o sacerdote, de braços abertos, profere a oração Coleta; ao terminar, o povo aclama:
℟.: Amen.

LECTIO TERTIA - Mt 2, 13-15, 19-23

℣.Do Evangelho segundo Mateus
Depois que os magos se retiraram, o anjo do Senhor apareceu em sonho a José e lhe disse: “Levanta-te, toma o menino e sua mãe e foge para o Egito! Fica lá até que eu te avise, porque Herodes vai procurar o menino para matá-lo”. José levantou-se, de noite, com o menino e a mãe, e retirou-se para o Egito e lá ficou até à morte de Herodes. Assim se cumpriu o que o Senhor tinha dito pelo profeta: “Do Egito chamei o meu filho”. Quando Herodes morreu, o anjo do Senhor apareceu em sonho a José, no Egito, e lhe disse: “Levanta-te, toma o menino e sua mãe, e volta para a terra de Israel; pois já morreram aqueles que queriam matar o menino”. Ele levantou-se, com o menino e a mãe, e entrou na terra de Israel. Mas quando soube que Arquelau reinava na Judéia, no lugar de seu pai Herodes, teve medo de ir para lá. Depois de receber em sonho um aviso, retirou-se para a região da Galiléia e foi morar numa cidade chamada Nazaré. Isso aconteceu para se cumprir o que foi dito pelos profetas: “Ele será chamado nazareno”.
Terminado diz:
℣.Verbum Domini.
O povo aclama:
℟.Laus tibi, Christe.

RESPONSORIUM

AB HAC FAMILIA TU PROPITIA
MATER EXIMIA PELLE VITIA
FER REMEDIA REIS IN VIA
PRO QUIBUS DULCIA TU PRECONIA
LAUDES CUM GLORIA SUSCIPE PIA
VIRGO MARIA DA GAUDIA NOBIS.

ORATIO

Terminado o responsório, de mãos unidas, o sacerdote diz:
Pres.: Oremus.
E todos oram com o sacerdote, por algum tempo, em silêncio.
Deus, qui præclára nobis sanctæ Famíliæ dignátus es exémpla præbére, concéde propítius, ut, domésticis virtútibus caritatísque vínculis illam sectántes, in lætítia domus tuæ prǽmiis fruámur ætérnis. Per Christum Dóminum nostrum.
Então o sacerdote, de braços abertos, profere a oração Coleta; ao terminar, o povo aclama:
℟.: Amen.

LECTIO QUARTA - Mc 3, 31-35

℣.Do Evangelho segundo Marcos
Naquele tempo, chegaram a mãe e os irmãos de Jesus. Ficaram do lado de fora e mandaram chamá-lo. Ao seu redor estava sentada muita gente. Disseram-lhe: “Tua mãe e teus irmãos e irmãs estão lá fora e te procuram”. Ele respondeu: “Quem é minha mãe? Quem são meus irmãos? ” E passando o olhar sobre os que estavam sentados ao seu redor, disse: “Eis minha mãe e meus irmãos! Quem faz a vontade de Deus, esse é meu irmão, minha irmã e minha mãe”.
Terminado diz:
℣.Verbum Domini.
O povo aclama:
℟.Laus tibi, Christe.

RESPONSORIUM

SUB TUUM PRAESIDIUM CONFUGIMUS, SANCTA DEI GENETRIX; NOSTRAS DEPRECATIONES NE DESPICIAS IN NECESSITATIBUS NOSTRIS, SED A PERICULIS CUNCTIS LIBERA NOS SEMPER, VIRGO GLORIOSA ET BENEDICTA.

ORATIO

Terminado o responsório, de mãos unidas, o sacerdote diz:
Pres.: Oremus.
E todos oram com o sacerdote, por algum tempo, em silêncio.
Dómine Deus noster, qui in beáta Vírgine María exémplar no bis dedísti discípuli verba vitæ fidéliter custodiéntis,  áperi, quǽsumus, corda nostra ad suscipiéndum verbum salútis, quod, Spíritus Sancti virtúte, in nobis cotídie résonet et ubérrimos gérminet fructus. Per Christum Dóminum.
Então o sacerdote, de braços abertos, profere a oração Coleta; ao terminar, o povo aclama:
℟.: Amen.

LECTIO QUINTA - Jo 19, 25-27

℣.Do Evangelho segundo João
Junto à cruz de Jesus estavam de pé sua mãe e a irmã de sua mãe, Maria de Cléofas, e Maria Madalena. Jesus, ao ver sua mãe e, ao lado dela, o discípulo que ele amava, disse à mãe: “Mulher, eis o teu filho! ” Depois disse ao discípulo: “Eis a tua mãe! ” A partir daquela hora, o discípulo a acolheu no que era seu.
Terminado diz:
℣.Verbum Domini.
O povo aclama:
℟.Laus tibi, Christe.

RESPONSORIUM

STABAT MATER DOLOROSA
IUXTA CRUCEM LACRIMOSA
DUM PENDEBAT FILIUS
CUIUS ANIMAM GEMENTEM
CONTRISTANTAM ET DOLENTEM
PERTRANSIVIT GLADIUS

O QUAM TRISTIS ET AFFLICTA
FUIT ILLA BENEDICTA
MATER UNIGENITI
QUAE MAEREBAT ET DOLEBAT
ET TREMEBAT, CUM VIDEBAT
NATI POENAS INCLITI

QUIS EST HOMO QUI NON FLERET
MATREM CHRISTI SI VIDERET
IN TANTO SUPPLICIO?
QUIS NON POSSET CONTRISTARI
PIAM MATREM CONTEMPLARI
DOLENTEM CUM FILIO?

PRO PECCATIS SUAE GENTIS
IESUM VIDIT IN TORMENTIS
ET FLAGELLIS SUBDITUM
VIDIT SUUM DULCEM NATUM
MORIENTEM DESOLATUM
DUM EMISIT SPIRITUM

EIA MATER FONS AMORIS
ME SENTIRE VIM DOLORIS
FAC UT TECUM LUGEAM
FAC UT ARDEAT COR MEUM
IN AMANDO CHRISTUM DEUM
UT SIBI COMPLACEAM

SANCTA MATER, ISTUD AGAS
CRUCIFIXI FIGE PLAGAS
CORDI MEO VALIDE
TUI NATI VULNERATI
TAM DIGNATI PRO ME PATI
POENAS MECUM DIVIDE!

FAC ME VERE TECUM FLERE
CRUCIFIXO CONDOLERE
DONEC EGO VIXERO
IUXTA CRUCEM TECUM STARE
TE LIBENTER SOCIARE
IN PLANCTU DESIDERO

VIRGO VIRGINUM PRAECLARA
MIHI IAM NON SIS AMARA
FAC ME TECUM PLANGERE
FAC UT PORTEM CHRISTI MORTEM
PASSIONIS EIUS SORTEM
ET PLAGAS RECOLERE

FAC ME PLAGIS VULNERARI
CRUCE HAC INEBRIARI
OB AMOREM FILII
INFLAMMATUS ET ACCENSUS
PER TE VIRGO SIM DEFENSUS
IN DIE IUDICII

FAC ME CRUCE CUSTODIRI
MORTE CHRISTI PRAEMUNIRI
CONFOVERI GRATIA
QUANDO CORPUS MORIETUR
FAC UT ANIMAE DONETUR
PARADISI GLORIA

ORATIO

Terminado o responsório, de mãos unidas, o sacerdote diz:
Pres.: Oremus.
E todos oram com o sacerdote, por algum tempo, em silêncio.
Deus, qui Fílio tuo in cruce exaltáto compatiéntem Matrem astáre voluísti, da Ecclésiæ tuæ, ut, Christi passiónis cum ipsa consors effécta, eiúsdem resurrectiónis párticeps esse mereátur. Qui tecum vivit per ómnia sǽcula sæculórum
Então o sacerdote, de braços abertos, profere a oração Coleta; ao terminar, o povo aclama:
℟.: Amen.

LECTIO SEXTA - At 1, 12-14

℣.Dos Atos dos Apóstolos
Então os apóstolos deixaram o monte das Oliveiras e voltaram para Jerusalém, à distância que se pode andar num dia de sábado. Entraram na cidade e subiram para a sala de cima onde costumavam ficar. Eram Pedro e João, Tiago e André, Filipe e Tomé, Bartolomeu e Mateus, Tiago, filho de Alfeu, Simão Zelota e Judas, filho de Tiago. Todos eles perseveravam na oração em comum, junto com algumas mulheres — entre elas, Maria, mãe de Jesus — e com os irmãos dele.
Terminado diz:
℣.Verbum Domini.
O povo aclama:
℟.Deo Gratias.

RESPONSORIUM

REGINA CAELI, LAETÁRE
ALLELUIA
QUIA QUEM MERUISTI PORTARE
ALLELUIA
RESURRÉXIT, SICUT DIXIT
ALLELUIA
ORA PRO NOBIS DEUM
ALLELUIA

ORATIO

Terminado o responsório, de mãos unidas, o sacerdote diz:
Pres.: Oremus.
E todos oram com o sacerdote, por algum tempo, em silêncio.
Deus, misericordiárum Pater, cuius Unigénitus, cruci affíxus, beátam Maríam Vírginem, Genetrícem suam, Matrem quoque nostram constítuit, concéde, quǽsumus, ut, eius cooperánte caritáte, Ecclésia tua, in dies fecúndior, prolis sanctitáte exsúltet et in grémium suum cunctas áttrahat famílias populórum. Per Christum Dóminum
Então o sacerdote, de braços abertos, profere a oração Coleta; ao terminar, o povo aclama:
℟.: Amen.

PARS SECUNDA: MARIAE TRANSITUS

LECTIO PRIMA - Mariæ Dormitio apud Cenaculum

℣.De um relato apócrifo da Dormição da Virgem Maria
No dia seguinte, enquanto Pedro falava e consolava as multidões, chegou a aurora e o sol nasceu. Maria levantou-se, saiu, recitou a oração que o anjo lhe havia dado, e após a oração deitou-se em sua cama e completou sua existência. Pedro sentou-se junto à cabeceira dela, João aos pés, e os outros em círculo ao redor do leito.

Por volta da terceira hora do dia, ocorreu um grande trovão e se espalhou um perfume agradável, tanto que, pela profusão do perfume, todos adormeceram, exceto apenas três virgens. Elas foram mantidas acordadas para testemunharem sobre os cuidados com as exéquias de Maria, mãe do Senhor, e sobre a sua glória. Eis que, de repente, apareceu sobre as nuvens o Senhor Jesus com uma multidão incontável de anjos santos: entrou com Miguel e Gabriel na câmara onde estava Maria, enquanto os anjos louvavam estando fora da câmara. Quando o Salvador entrou, encontrou os apóstolos ao redor de Maria e os saudou.

O Senhor a abraçou, tomou sua alma santa, colocou-a nas mãos de Miguel e a envolveu em peles cuja glória é impossível de manifestar. Nós, apóstolos, vimos a alma de Maria confiada às mãos de Miguel em uma forma humana perfeita, exceto pelos traços de feminino ou masculino, sem nada além da semelhança de qualquer corpo, e com um esplendor sete vezes maior.

RESPONSORIUM

AVE, REGÍNA CÆLÓRUM,
AVE, DÓMINA ANGELÓRUM,
SALVE, RADIX, SALVE, PORTA,
EX QUA MUNDO LUX EST ORTA.

GAUDE, VIRGO GLORIÓSA, S
UPER OMNES SPECÍOSA;
VALE, O VALDE DECÓRA,
ET PRO NOBIS CHRISTUM EXÓRA.

LECTIO SECUNDA - Mariæ Translatio apud Cedronem

℣.De um relato apócrifo da Dormição da Virgem Maria
Pedro, João, os outros apóstolos e as três virgens cuidaram do corpo de Maria: colocaram-no sobre um leito e depois acordaram os demais. Pedro pegou a palma e disse a João: «Tu és virgem, João, e cabe a ti cantar diante do leito e carregá-la». João lhe respondeu: «Tu és nosso pai e nosso bispo, cabe a ti ir à frente do leito até chegarmos ao lugar». Pedro respondeu: «Para que nenhum de nós se entristeça, coroemos o leito». Os apóstolos se levantaram e carregaram o leito de Maria; Pedro entoou o hino: «Israel saiu do Egito, aleluia».

PROCESSIO

Forma-se a procissão na qual vai à frente o turiferário, seguido pelo acólito com a cruz, acompanhado pelos acólitos que carregam os candelabros com velas acesas; seguem-se os frades, os cantores, a imagem da Bem-Aventurada Virgem Maria, os diáconos e o Custódio com a mitra.

Todos circundam processionalmente o Horto das Oliveiras três vezes. Durante a procissão, canta-se o Salmo 113 e outros.

SALMO 113

1. IN EXITU ISRAËL DE ÆGYPT0, * DOMUS JACOB DE PÓPULO BÁRBARO: FLEX: PALPÁBUNT: †
2. FACTA EST JUDÆA SANCTIFICÁTIO EIUS, * ISRAËL POTÉSTAS EIUS.
3. MARE VÍDIT, ET FÚGIT: * JORDÁNIS CONVÉRSUS EST RETRÓRSUM.
4. MONTES EXSULTAVÉRUNT UT ARIÉTES, * ET COLLES SICUT AGNI ÓVIUM.
5. QUID EST TIBI, MARE, QUOD FÚGISTI: * ET TU, JORDÁNIS, QUIA CONVÉRSUS ES RETRÓRSUM?
6. MONTES, EXSULTÁSTIS SICUT ARIÉTES, * ET COLLES, SICUT AGNI ÓVIUM.
7. A FÁCIE DÓMINI MÓTA EST TERRA, * A FÁCIE DEI JACOB.
8. QUI CONVÉRTIT PETRAM IN STAGNA AQUÁRUM, * ET RUPEM IN FONTES AQUÁRUM.
9. NON NOBIS, DÓMINE, NON NOBIS: * SED NÓMINI TUO DA GLÓRIAM.
10. SUPER MISERICÓRDIA TUA, ET VERITÁTE TUA: * NEQUÁNDO DICANT GENTES: UBI EST DEUS EÓRUM?
11. DEUS AUTEM NOSTER IN CÆLO: * ÓMNIA QUÆCÚMQUE VOLUIT, FECIT.
12. SIMULÁCRA GÉNTIUM ARGÉNTUM, ET AURUM, * ÓPERA MÁNUUM HÓMINUM.

AVE DE LOURDES

E L’ORA CHE PIA LA SQUILLA FEDEL,
LE NOTE C’INVIA DELL’ AVE DEL CIEL

R. AVE, AVE, AVE MARIA!

CON GLI ANGELI ORANTI SUL NITIDO PIAN,
DEL GAVE IL SUSSURRO RIPETE LONTAN.

LA PIA BENEDETTA SUL CHIARO RUSCEL,
RADIOSA S’AFFRETTA IN LUCE DI CIEL.

UN’AURA L’INVESTE SUL MUTO SENTIER,
DI GRAZIA CELESTE LE ANNUNCIA IL MISTER.

LA VERGINE BELLA LA MADRE D’AMOR,
NELL’ANTRO RISPLENDE DI VIVO BAGLIOR.

DAL BRACCIO LE PENDE DELL’AVE IL TESOR,
CHE IMMAGINE RENDE D’UN SERTO DI FIOR.

LA PIA FANCIULLETTA SI SENTE SMARRIR,
MA IL CIELO, BEATA, LE PAR DI SALIR.

LA BIANCA SIGNORA L’INVITA A TORNAR
DINANZI ALLA GROTTA PEL MONDO A PREGAR.

SI SPENGON NEL CIELO LE STELLE ED ANC0R
LA BIMBA RIPETE CON TREPIDO CUOR.

RICHIAMO SUPREMO LA SPINGE LAGGIÙ,
E SPIRA L’ETERNO CELESTE VIRTÙ.

E BIANCA NELL’ANTRO LA VERGINE ANC0R,
MATERNA RISPONDE AL TREPIDO CUOR.

O VISTA BEATA, LA MADRE D’AMOR
SI MOSTRA SVELATA RAGGIANTE IN FULGOR.

RIVELA IL SUO NOME CHE SUONA CANDOR,
IN BIANCA VISIONE RAGGIANTE IN FULGOR.

QUAL FIUME VIVENTE CHE SOSTA NON HA,
ACCORRE LA GENTE DA TERRE E CITTÀ.

LO SGUARDO LE BRILLA D’IGNOTO CHIAROR,
LA VIVA PUPILLA DÀ RAGGI DI SOL.

OH, QUANTI TIMORI QUELL’ONDA SOPÌ!
OH, QUANTI AI TERRORI DI MORTE RAPÌ!

E VENGON IN FOLLA LE GENTI A PREGAR,
DE L’ALME E DEI CORPI LE PIAGHE A LAVAR.

QUI REGNA DOLCEZZA QUI PACE ED AMOR,
LA GROTTA E L’ALTARE SI COPRON DI FIOR.

O BIANCA REGINA D’AMOR, DI BONTÀ,
ERRANTI LE TURBE TI CHIEDON PIETÀ.

DI ROMA LA LUCE S’EFFONDA IN AMOR,
RITORNIN LE GENTI AL BIANCO PASTOR.

Após a entrada no Dominus Flevit, a imagem da Bem-Aventurada Virgem Maria é levada até o local da celebração. Em seguida, a narração do Trânsito é concluída.

LECTIO TERTIA - Mariæ sepulcrum apud Gethsemani

℣.De um relato apócrifo da Dormição da Virgem Maria
Depois que os apóstolos levaram Maria ao túmulo, depuseram o corpo, sentaram-se e aguardaram todos juntos o Senhor, como Ele lhes havia ordenado. Paulo disse a Pedro: «Pai Pedro, sabes que sou neófito e que estou no início da fé em Jesus Cristo; de fato, não encontrei o Mestre para que Ele me narrasse os gloriosos mistérios. Ouvi dizer que Ele os revelou todos a vós no monte das Oliveiras. Peço-te, portanto, que mos dês a conhecer».

Pedro respondeu a Paulo: «Alegramo-nos grandemente porque chegaste à fé em Cristo, mas nós não podemos revelar-te os mistérios, nem tu poderias ouvi-los agora. Porém, espera; permaneçamos aqui três dias como o Senhor nos disse, pois Ele virá com os seus anjos para transportar o corpo de Maria: se Ele nos ordenar, nós os revelaremos a ti com alegria».

Enquanto conversavam entre si sobre a doutrina, a fé e muitos outros assuntos, sentados diante da porta do túmulo, eis que veio do céu o Senhor Jesus Cristo com Miguel e Gabriel; sentou-se no meio deles e disse a Paulo: «Paulo, meu predileto, não te entristeças pelo fato de que meus apóstolos não te revelaram os mistérios gloriosos. A eles Eu os revelei na terra, a ti os revelarei no céu».

Depois fez um sinal a Miguel com a voz própria dos anjos, e desceram até Ele as nuvens; em cada nuvem havia mil anjos que começaram a cantar diante do Salvador. O Senhor disse a Miguel que elevasse o corpo de Maria sobre uma nuvem e o transportasse ao paraíso. Quando o corpo foi elevado, o Senhor disse aos apóstolos que se aproximassem d’Ele e, subindo à nuvem, cantavam hinos com voz angelical. O Senhor ordenou às nuvens que partissem em direção ao Oriente, rumo à região do paraíso.

Ao chegarem ao paraíso, depuseram o corpo de Maria sob a árvore da vida. Miguel trouxe a alma santa dela e a colocaram em seu corpo. O Senhor enviou, então, os apóstolos aos seus lugares para a conversão e a salvação dos homens. Pois a Ele pertencem a glória, a honra e o poder pelos séculos dos séculos. Amém.

Concluída a narração, enquanto se canta a antífona, o Custódio incensa a Imagem da Bem-Aventurada Maria.
ANTIPHONAM

SIGNUM MAGNUM
APPÁRUIT IN CAELO
MÚLIER AMÍCTA SOLE
ET LUNA SUB PÉDIBUS EJUS
ET IN CÁPITE EJUS
CORÓNA STELLÁRUM DUÓDECIM
CANTÁTE DÓMINO CÁNTICUM NOVUM
QUIA MIRABÍLIA FECIT

ORATIO

Terminado o responsório, de mãos unidas, o sacerdote diz:
Pres.: Oremus.
E todos oram com o sacerdote, por algum tempo, em silêncio.
Omnípotens sempitérne Deus, qui immaculátam Vírginem Maríam, Fílii tui Genetrícem, córpore et ánima ad cæléstem glóriam assumpsísti, concéde, quǽsumus, ut, ad supérna semper inténti, ipsíus glóriæ mereámur esse consórtes. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus,  per ómnia sǽcula sæculórum.
Então o sacerdote, de braços abertos, profere a oração Coleta; ao terminar, o povo aclama:
℟.: Amen.

BENEDICTIO SOLLEMNIS

Em seguida, faz-se a despedida. O sacerdote, voltado para o povo, abre os braços e diz:
Pres.: Dominus vobiscum.
℟.: Et cum spiritu tuo.

Pres.: Deus, qui per beátæ Maríæ Vírginis partum genus humánum sua vóluit benignitáte redímere, sua vos dignétur benedictióne ditáre.
℟.: Amem.

Pres.:  Eiúsque semper et ubíque patrocínia sentiátis, per quam auctórem vitæ suscípere meruístis.
℟.: Amem.

Pres.: Et qui hodiérna die devótis méntibus convenístis, spiritálium gaudiórum cælestiúmque præmiórum vobíscum múnera reportétis.
℟.: Amem.

O sacerdote abençoa o povo, dizendo:
Pres.: Et benedictio Dei omnipotentis, Patris, et Filii, + et Spiritus Sancti, descendat super vos et maneat semper.
℟.Amen.

Depois, o diácono ou o próprio sacerdote diz ao povo, unindo as mãos:
℣.: Ite in pace.
O povo responde:
℟.: Deo gratias.

SALVE REGINA

SALVE, REGINA, MATER MISERICORDIAE
VITA, DULCEDO, ET SPES NOSTRA, SALVE
AD TE CLAMAMUS, EXSULES FILII HEVAE
AD TE SUSPIRAMUS, GEMENTES ET FLENTES
IN HAC LACRIMARUM VALLE

EIA, ERGO, ADVOCATA NOSTRA, ILLOS TUOS
MISERICORDES OCULOS AD NOS CONVERTE
ET JESUM, BENEDICTUM FRUCTUM VENTRIS TUI
NOBIS POST HOC EXILIUM OSTENDE

O CLEMENS
O PIA
O DULCIS VIRGO MARIA

Postar um comentário

Postagem Anterior Próxima Postagem